حکایت ما بی شباهت به مجنون نیست ؛ که روی ریگ بیابان چیز هایی با انگشت می نوشت و صحرا نوردی از همه جا بی خبر به او گفت که چه می کنی مرد ؟! اینجا بیابان است و هرچه نوشته ای با بادی یا نسیمی پاک می شود . چه می نویسی و برای که ؟
و جواب شنید که دستم که به لیلی نمی رسد ، زیبایی اش را شرح می کنم برای طیب خاطر خودم ! به زبان جامی در سلامان و ابسال :
گفت شرح حسن لیلی می دهم خاطر خود را تسلی می دهم
نا چشیده جرعه ای از جام او عشق بازی می کنم با نام او !
نویسنده ی این متون نیز می نویسد ؛ هر چیزی را که یادی از محبوب در آن باشد یا هر چیزی را که ما را قدمی به محبوب نزدیک کند . یا هر چیزی را که ما را قدمی از محبوب دور نکند .
موی سفید :)...ما را در سایت موی سفید :) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 76